VOSTERS STRAFRECHTADVOCATEN
Menu 014 73 27 08
Turnhout · Antwerpen · Mechelen
Uitsluitend strafrecht
← Alle persartikels

Rennlhij M. liet zijn zoon bijna 2 maanden dood thuis in bed liggen: “God moet het maar doen. God moet Jairon maar laten opstaan”

Zijn zoon was al weken ziek en zodanig versuft dat hij met zijn hoofd op de badkamervloer viel. Hoewel de huisbazin een dokter is én om de hoek woonde, vonden Rennlhij M. (46) en niemand van de vijf volwassen medebewoners het nodig om hulp te zoeken. Jairon (14) stierf thuis in Turnhout in bed, waar ze hem nog bijna twee maanden lieten liggen. “Nu vind ik dat we toch beter een dokter hadden gebeld”, verklaarde de vader tijdens een recent verhoor. De zes staan vanaf morgen voor het hof van assisen in Antwerpen terecht wegens moord.

© AI-beeld · Vosters Advocaten
Vrijdag 25 februari 2022. De politie doorzoekt een onderkomen villa in de Kampheidelaan in Turnhout. De verlichting is kapot, elektriciteitsschakelaars hangen uit de muur, veel tegels zitten niet vast en matrassen liggen op de grond. De agenten zijn op zoek naar de 14-jarige Jairon, een talentvol boksertje en een echte grappenmaker. De beste vriend van zijn twee broers.

Hun mama maakt zich al weken zorgen. De vrouw krijgt Jairon sinds 10 december 2021 niet meer te zien of aan de telefoon. Van haar jongste en oudste zoon krijgt ze alleen af en toe te horen dat Jairon ziek is.

De ongeruste vrouw is zelf al meerdere keren naar nummer 58 in de Kampheidelaan gereden. Telkens werd ze er weggestuurd met een smoes. De moeder maakte een video aan de voordeur van de villa, waar haar ex met meerdere volwassenen samenwoont. Op de beelden van 13 februari 2022 is te horen hoe een bewoonster tegen Jairons mama zegt dat haar zoon niet thuis is: “Hij is in Nederland.”

Zwangerschapstest

De politie doet tijdens haar zoektocht die vrijdag in februari 2022 een akelige ontdekking. Jairon is er wel. Hij ligt in een slaapkamer op de eerste verdieping. Hij is toegedekt met een donsdeken. Zijn gezicht is helemaal ontbonden. De gezochte jongen is dood. Onder het hoeslaken liggen grijze vuilniszakken, die vermoedelijk moeten voorkomen dat het ontbindingsvocht in de matras trekt.

Opvallend: de politie ziet naast het bed met de dode jongen een positieve zwangerschapstest liggen. Die blijkt van een vriendin van een van de andere bewoners, die samen met Jairons vader elke maand 2.300 euro huur bij elkaar scharrelen. Jairons vader is niet thuis op het ogenblik dat de politie het lichaam van zijn zoon ontdekt. Wel aanwezig: een dobermann, een rottweiler, vier volwassenen en zes jonge kinderen. Die laatsten zouden de overleden Jairon nooit hebben zien liggen. Jairons vader had pas die ochtend aan zijn andere zonen verteld dat hun broer overleden was. “Maar door ons geloof kan hij nog wakker worden”, kregen de jongens te horen.

Keelpijn

In een van zijn eerste ondervragingen door de politie vertelt vader Rennlhij M. dat Jairon in november 2021 ziek thuiskwam na een verblijf bij zijn moeder, van wie hij al jaren gescheiden leefde. Volgens de man wees alles op covid. Ook zijn medebewoners raakten besmet. Niemand raadpleegde een dokter. Rennlhij M. verklaarde dat Jairon zich op een gegeven ogenblik beter voelde. “Hij ging zelfs boksen.” Maar de klachten keerden terug. Volgens de vader kon Jairon een paar dagen geen voedsel binnenhouden. Zijn zoon klaagde ook over keelpijn en had moeite met slikken.

Op 3 januari 2022 merkte de vader op dat zijn zoon met zijn hoofd begon te knikken en een tikkend geluid maakte met zijn keel. Naar eigen zeggen vernam hij toen dat Jairon ondanks zijn zwakke gezondheid zelf was opgestaan om naar het toilet te gaan en gevallen was, met zijn hoofd op de grond.

Die nacht ging zijn vader meerdere keren kijken naar Jairon. Hij gaf hem water omdat hij zag dat de jongen veel slijm in zijn keel had. Uit zijn politieverhoor: “Ik nam me voor om 's anderendaags een dokter te raadplegen, indien zijn toestand niet verbeterde.”

In plaats van te verbeteren, verslechterde het. Kort daarna bracht zijn vriendin Ines hem slecht nieuws: zijn zoon ademde niet meer. Rennlhij M.: “Ik voelde geen polsslag meer. Zijn hart stond ook stil. Ik was nooit eerder met de dood geconfronteerd en was zodanig emotioneel getroffen dat ik in een ontkenningsfase terechtkwam. Ik kon niet aanvaarden dat Jairon dood was. Ik hoopte dat hij terug zou komen. Ik ben zelf ook ooit eens klinisch dood geweest. Ik ben toen ook teruggekeerd.”

Volgens de vader geloofden ook de andere volwassenen dat Jairon uit de dood zou opstaan: “We besloten allemaal samen om Jairon bij te houden in plaats van de hulpdiensten te bellen.” Uiteindelijk bleef de dode jongen meer dan zeven weken in bed liggen. “Ik wilde zijn overlijden wel melden aan zijn moeder, maar omdat ik dat steeds uitstelde, werd dat moeilijker en moeilijker.”

Vandaag is het duidelijk dat op het ogenblik dat Jairons mama aan de voordeur filmde hoe de bewoonster beweerde dat haar zoon in Nederland zat, de jongen eigenlijk al tien dagen dood in bed lag. Op amper een paar stappen van de voordeur.

Offer

Danica (42), de mama van Jairon, leerde Rennlhij M. in 2001 kennen toen ze 16 of 17 was. Hij was 21 en net vrij uit de gevangenis. Zij kwam uit een gelovig gezin, dat niet opgezet was met het criminele palmares van haar lief. Danica nam hem mee naar de kerk, om hem zo te doen breken met zijn foute vrienden en het milieu. In 2006 stopte de leider van hun evangelische kerkgemeenschap. Rennlhij M. nam de fakkel over. De eerste bijeenkomsten hield hij in hun garage, later kregen ze een gebouw van de gemeente.

Rennlhij M. profileerde zich als de leider. Hij predikte tijdens de diensten.
Maar volgens aanwezigen verdraaide hij beetje bij beetje de oorspronkelijke boodschap van de Bijbel in zijn eigen voordeel. Zo meende hij dat de leden van ‘zijn’ kerkgemeenschap hun materiële goederen en geld aan hem moesten geven. Zoals de apostelen bij Jezus hadden gedaan. Van gewone leden zou hij tien procent hebben verlangd. Van leden hoger in rang nog meer. Rennlhij M. ontkent dat. Hij zegt dat hij nooit geld eiste, maar dat sommigen dat wel spontaan aan hem schonken. “Als offer.”

Liegen en manipuleren

Rennlhij M. zou ook een-op-eengebedssessies met vrouwen hebben gehouden. Tijdens handopleggingen zou hij meerdere gelovigen intiem hebben betast. “Eigenlijk deed hij alles wat God verboden had: liegen, manipuleren en overspel plegen”, getuigden mensen uit zijn naaste omgeving aan de politie.

In 2009 brak Danica met Rennlhij M. Eerst vluchtte ze naar een blijf-van-mijn-lijfhuis, vervolgens met hun drie kinderen naar haar moeder in Frans-Guyana. “Voor mijn veiligheid en die van mijn kinderen wilde ik zo ver mogelijk van hem zijn”, liet ze de politie noteren.

Na vier jaar keerde Danica terug. Volgens haar had Rennlhij M. haar wijsgemaakt dat hij zwaar ziek was en niet lang meer te leven had. “Ik wil mijn kinderen nog een laatste keer zien”, zou hij volgens haar hebben gezegd.

Eens terug volgde een zware juridische strijd om de kinderen. Rennlhij M. kreeg de voogdij, onder andere omdat zij na haar terugkeer uit Frans-Guyana geen vast adres en geen vast werk had. Van de rechter mocht zij de kinderen om de twee weekends, om de twee woensdagen en de helft van de schoolvakanties zien.

“Mijn verantwoordelijkheid”

In een van zijn verhoren zei vader Rennlhij M. plots dat hij zich verantwoordelijk voelt voor de dood van Jairon. “Nu denk ik dat ik toch beter een dokter had verwittigd.” De andere bewoners treft volgens Rennlhij M. geen schuld: “Het was mijn beslissing. Maar mijn kinderen waren wel vaker ziek. Daarom schakelde ik niet meteen een dokter in.”

Zijn medebewoners verklaren min of meer hetzelfde. Volgens hen gaf de vader van Jairon de doorslag over het lot van de jongen. Maar ze zeggen tegelijk dat niemand er écht tegen was om geen dokter te verwittigen en Jairons genezing in de handen van God te leggen. “We zijn niet tegen dokters, maar God moest het maar doen. We geloofden dat God Jairon terug kon doen opstaan.” Of nog: “We dachten dat Jezus hem wakker zou maken.”

De bewoners zeggen allemaal dat ze tot de laatste dag hebben gedacht dat Jairon zou genezen. Bewoner George (41): “Zelfs op het moment dat de politie het lichaam van Jairon vond, was er nog steeds hoop.”

Eén van de bewoonsters vertelde aan de politie dat mocht Jairon haar eigen kind geweest zijn, ze wél een dokter had gecontacteerd. “Maar het was een moeilijke situatie. Niemand had zijn dood zien aankomen.” Nog een andere bewoonster: “Zonder Rennlhij M. had ik anders gehandeld.”


Rennlhij M. werd geboren in de Nederlandse Antillen en verhuisde toen hij 5 was naar Nederland. Volgens Rennlhij M. was hij bang van zijn vader, die hem sloeg als hij wéér eens iets fout had gedaan. “Ik fantaseerde dat ik mijn vader in zijn slaap om het leven bracht”, verklapte hij aan de politie.

Hij werd naar eigen zeggen als kind gepest over zijn buitenlandse afkomst. Op zijn twaalfde spijbelde hij veel en liep hij thuis weg. Rond die periode stal hij voor het eerst fietsen en brommers. Op zijn veertiende begon hij cannabis te gebruiken. Op zijn zestiende pleegde hij met een nepwapen een overval op een videotheek, om krasbiljetten te stelen. De jeugdrechter stuurde hem daarop enkele maanden naar een jeugdinstelling. Rennlhij M. kwam zowel als minderjarige als als meerderjarige geregeld in contact met politie en justitie. Hij is gekend voor 22 feiten, waaronder vooral diefstallen van onder andere auto’s. In 2012 - hij was toen 34 - liep er ook een onderzoek tegen hem wegens aanranding.

Naar eigen zeggen heeft Rennlhij M. intussen helemaal gebroken met de kerk. Hij is vandaag vader van zeven kinderen, bij vier vrouwen. Vroeger was hij medezaakvoerder van een fitness en een dagbladhandel. Momenteel heeft Rennlhij M. geen vast inkomen. Hij wijt dat aan corona en “de feiten met Jairon”.

Weerstandsdruppels

De beschuldigden staan vanaf vrijdag 11 september allemaal voor het Antwerpse hof van assisen terecht wegens moord. Ze riskeren levenslang. Enkele van de vragen die de moeder van Jairon al lang wakker houden: hoe kan het dat een deskundige een aanzienlijke hoeveelheid ketamine in het haar van haar overleden zoon aantrof? Wie gaf hem dat? En waarom? Ketamine is een pijnstiller die gebruikt wordt als verdovingsmiddel. Maar zowel de vader als de andere beschuldigden ontkennen met klem dat ze ketamine gaven aan Jairon: “Hij kreeg enkel paracetamol en weerstandsdruppels.”

De advocaat van Rennlhij M. zegt in een reactie dat Jairons vader de kwalificatie moord altijd heeft betwist en hij dat op het assisenproces zal blijven doen. “Natuurlijk betreurt hij dat zijn zoon overleden is. Hij heeft dat nooit gewild”, zegt zijn advocaat Peter Janssens. “Dit is een tragisch dossier voor alle betrokkenen. Mijn cliënt blijft een vader die zijn zoon heeft verloren.”

Op de vraag van de politie hoe de vader van Jairon zichzelf ziet, omschreef de man zich in een van zijn laatste ondervragingen als een erg behulpzame en zorgzame man, die zich volledig wegcijferde voor zijn kinderen: “Helpen waar mensen tekort schieten. Andere mensen behandelen zoals je zelf behandeld wil worden.”

Het proces zal naar schatting een week duren.

— Auteursrecht

Dit artikel werd gereproduceerd met toestemming van de uitgever, alle rechten voorbehouden. Elke reproductie dient het voorwerp uit te maken van een specifieke toestemming van de beheersvennootschap License2Publish: info@license2publish.be

Origineel: Het Laatste Nieuws ↗

Persvraag? Contacteer ons rechtstreeks.

Voor duiding bij het strafrecht en het strafproces staan we de pers graag te woord.